Regulaminy
Ogólne zasady zachowania historycznego klimatu podczas biwaku Dywizji XW

Rules of creation most truthfull historical reenactment during bivouacs of Division of Grand Duchy of Warsaw

Głównym celem biwaku jednostek Dywizji Księstwa Warszawskiego jest odtworzenie życia obozowego żołnierzy Wielkiej Armii. Zasadą naczelną jest to, że wszystkie namioty, przedmioty wyposażenia obozu, kuchni, ubrania uczestników - widoczne dla uczestników biwaku i gości, są podobne do takich, jakie mogły występować na początku XIX wieku. Powyższa zasada obowiązuje od momentu otwarcia biwaku – pierwszego apelu lub zbiórki.

Wszyscy żołnierze przebywający na biwaku zobowiązani są oddawać honory wojskowe zgodnie z rekonstruowanymi stopniami wojskowymi.

W obrębie biwaku nie należy parkować pojazdów mechanicznych. Miejsce do parkowania powinno być tak dobrane, aby samochody były w oddaleniu i nie stanowiły tła obozu.

Namioty i nakrycia kuchenne rozbijane na biwaku muszą być wykonane z materiałów naturalnych i w kolorze naturalnym, według projektów namiotów wykonywanych w XIX wieku. Dopuszcza się budowanie szałasów lub innych schronisk z materiałów naturalnych jak np. drewno lub słoma. Zabrania się rozbijania innych namiotów w obrębie obozu.

Na terenie biwaku uczestnicy mogą występować tylko w ubraniach historycznych. Zabrania się mieszania elementów ubiorów historycznych z ubraniami teraźniejszymi. Dopuszcza się poruszanie się po biwaku w ubraniach służących do spania, ale tylko w czasie koniecznych wyjść do toalety od capstrzyku (22.00) do pobudki (6.00). Jest niedopuszczalne przebywanie przy ogniskach w dresach lub wiatrówkach.

Ogniska rozpalone na biwaku mogą być zasilane tylko drewnem. Zabrania się w ogniskach palenia opakowań po spożytych produktach.

Ruszty służące do pieczenia lub stawiania garnków mają być wykonane ze stali w stylistyce nawiązującej do podobnych przedmiotów z XIX wieku. Jest niedopuszczalne stosowanie rusztów aluminiowych.

Naczynia służące do przygotowani posiłków: czajniki, garnki, patelnie moją być wykonane z miedzi, mosiądzu, żeliwa, cynku, stali. Jest jednak niedopuszczalne stosowanie naczyń posiadających plastikowe lub bakelitowe rączki lub uchwyty. Jest również zakazane stosowanie naczyń emaliowanych lub aluminiowych. Stylistyka użytkowanych naczyń powinna przypominać naczynia z XIX wieku.

Uczestnicy biwaku powinni spożywać prowiant na talerzach, w kubkach i sztućcami do jedzenia zgodnymi z realiami epoki - powinny być drewniane, stalowe, mosiężne lub cynkowe. Zabrania się stosowania w obrębie biwaku naczyń plastikowych.

Produkty spożywcze i napoje na biwaku są magazynowane w namiotach, lub w specjalnych skrzyniach. Jeżeli żywność znajduje się w nowoczesnym opakowaniu i ma być pobrana do spożycia, należy produkt otworzyć w namiocie i zawartość przełożyć do naczynia zgodnego z regulaminem. Podobnie należy postępować z napojami. Jest niedopuszczalne w obrębie biwaku lub przy ogniskach otwieranie konserw, kefirów, serów itp. jak również butelek czy puszek z napojami i spożywanie produktów z tych opakowań.

Wszystkie śmieci powstające podczas biwaku należy magazynować w plastikowych workach umieszczonych w workach brezentowych przygotowanych specjalnie do tego celu. Każda jednostka Dywizji powinna posiadać co najmniej dwa takie worki.

Biwak powinien być oświetlany jedynie świeczkami lub pochodniami. Zabrania się korzystania przez uczestników lub wartę z latarek elektrycznych. Dopuszcza się stosowanie latarek elektrycznych jedynie w namiotach, w sytuacjach niezbędnie koniecznych.

W obrębie biwaku tytoń pali się wyłącznie sposobami stosowanym w XIX wieku, za pomocą fajki, cybucha i innych. Palenie papierosów w formie teraźniejszej jest dopuszczalne jedynie przez gości i zwiedzających.



lipiec 2009

Regulamin bezpieczeństwa Dywizji Xięstwa Warszawskiego

Regulations of safety in Division of Grand Duchy of Warsaw

§ 1
Zasady postępowania z bronią

1. Broń skałkową należy zawsze przenosić nie nabitą (bez ładunku w lufie, bez prochu w panewce), w pokrowcu specjalnie uszytym do tego celu.

2. Nigdy nie należy kierować otworu lufy w kierunku drugiego człowieka.

3. Broń z nałożonym bagnetem, podczas marszu, biegu i potyczek należy zawsze trzymać bagnetem do góry.

4. Broń użytkowana do strzelania prochem czarnym musi być całkowicie sprawna technicznie.

5. Broń nabija się i strzela tylko pod nadzorem podoficera w wyznaczonych do tego miejscach i w określonym czasie.

6. Zabrania się strzelania w obrębie biwaku.

7. Jeżeli podczas strzelania wystąpił niewypał, żołnierz podczas usuwania usterki jest obowiązany zwrócić uwagę na bezpieczeństwo innych osób.

8. Zabrania się podsypywania prochu z „rożka” bezpośrednio do lufy.

9. Zabrania się umieszczania w lufie karabinu jakichkolwiek przedmiotów lub cieczy i strzelania nimi.

10. Strzelanie ładunkami ostrymi wykonuje się jedynie na strzelnicach pod kierunkiem prowadzącego strzelanie.

11. Po zakończeniu strzelania (na bataliach i pokazach) podoficer dowodzący oddziałem jest obowiązany dokonać przejrzenia broni w celu sprawdzenia, czy w broni nie zostały ładunki. Jeżeli zostało to stwierdzone, podoficer ma obowiązek dopilnowania wystrzelenia tej broni.

12. Po rozbiciu biwaku, oraz w czasie przerw w przemarszach, broń z nałożonym bagnetem ustawia się w kozły lub ustawia na stojakach. W nocy oraz podczas trudnych warunków atmosferycznych broń przechowuje się w namiotach.

13. Kategorycznie zabrania się posługiwania się bronią i strzelania po spożyciu alkoholu.

§ 2
Zasady postępowania z prochem i ładunkami

1. Proch należy przewozić i przechowywać w pojemnikach fabrycznych, przeznaczonych do tego celu.

2. Przy sporządzaniu ładunków należy zachować szczególną ostrożność, należy czynić to z dala od ognia lub gorących przedmiotów.

3. Przy sporządzaniu ładunków zabrania się palenia tytoniu.

4. Sporządza się następujące ładunki:

§ ładunki ślepe - zawierające jedynie proch czarny;

5. Podoficer przed rozpoczęciem zajęć z bronią jest obowiązany dokonać przeglądu patrontaszy oddziału w celu sprawdzenia rodzaju przygotowanych ładunków.



§ 3
Zasady zachowania porządku na biwakach

1. Żołnierze przybywający na biwak są obowiązani stawić się całkowicie trzeźwi, aby mogli przystąpić do pełnienia służby w każdej chwili.

2. Przed rozbiciem biwaku Dowódca Dywizji wyznacza Komendanta Placu, który jest odpowiedzialny za porządek w obrębie biwaku. Komendant Placu ma prawo wydawania i egzekwowania poleceń dot. życia obozowego wszystkim żołnierzom Dywizji.

3. Komendanta Placu wspomaga w wypełnianiu jego obowiązków oddziała żandarmerii.

4. Komendant Placu wyznacza warty, które są pełnione przez cały czas biwaku. Warty są wyznaczane losowo i są pełnione kolejno przez wszystkie jednostki Dywizji uczestniczące w biwaku.

5. Warta odpowiada za bezpieczeństwo uczestników biwaku, pozostawione mienie oraz dba o zachowanie porządku w najbliższym otoczeniu namiotów.

6. Komendant Placu prowadzi sprawy organizacyjne dot. wydawania żywności, wypłaty żołdu itp., jeżeli zaistnieje taka potrzeba.

7. Na biwaku jest zabronione spożywanie napojów alkoholowych przed odbyciem planowanej batalii. Spożywanie alkoholu na biwaku jest dopuszczalne po batalii, tylko po wyrażeniu zgody przez Dowódcę Dywizji lub Komendanta Placu.

8. Zawsze na biwaku musi znajdować się apteczka oraz osoba przeszkolona w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

§ 4
Zasady zachowania bezpieczeństwa podczas walki

1. Do udziału w walce (bitwie, potyczce) dopuszcza się jedynie żołnierzy posiadających indywidualne (lub zbiorowe) ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków (OC).

2. Do udziału w walce może być dopuszczona jedynie osoba całkowicie trzeźwa.

3. W czasie walki jednostkę obowiązuje bezwzględna dyscyplina i posłuszeństwo, a żołnierza powinna cechować rozwaga, rozsądek i szacunek dla przeciwnika.

4. Przed bitwą ekwipunek, mundury i stan techniczny broni jest kontrolowany przez dowódców jednostek. W przypadku stwierdzenia niesprawności broni, nie może być użytkowana jako broń palna.

5. Przy strzelaniu lufę karabinu należy kierować w dół lub w górę – w zależności od rozkazu dowodzącego – nigdy nie celować do osób stojących na wprost.

6. Podczas oddawania salw z karabinów należy ocenić, czy wystrzał (boczny ogień z panewki, wystrzał na wprost) nie spowoduje niebezpieczeństwa dla żołnierza stojącego obok lub na wprost.

7. Dla ochrony uszu od huku można stosować zatyczki.

8. Nie wolno strzelać obok kawalerzystów na koniach lub koni.

9. Podczas walki czapki muszą mieć zawsze zapięte paski pod brodą i dobrze trzymać się na głowie.

10. Bagnety na karabiny są zakładane tylko na rozkaz dowodzącego.

11. Podczas starć karabiny zawsze należy trzymać w pozycji pionowej, bagnetem powyżej głów żołnierzy.

12. Podczas starć nie wolno chwytać rękoma za mundury, wyposażenie i broń przeciwnika.

13. Podczas starć nie wolno zadawać ciosów szablą, tasakiem, karabinem (bagnetem lub kolbą). Dopuszcza się lekkie trącanie bagnetem, tasakiem lub szablą o podobną broń przeciwnika, należy jednak wykonywać to lekko, w górze ponad głowami uczestników.

14. W starciach należy unikać przepychania się, należy zawsze utrzymać szyk, porządek i sprawnie wykonywać komendy dowodzącego.

15. W okolicy baterii armat należy zachować szczególną ostrożność, nie wolno przeszkadzać kanonierom i należy bezwzględnie unikać stawania przed lufą armaty w czasie bitwy.

16. Wszyscy żołnierze biorący udział w walce są zobowiązani do eliminowania wszelkich sytuacji stanowiących zagrożenie dla życia lub zdrowia swojego i innych osób, a także do udzielania sobie nawzajem pomocy i ochrony.

§ 5
Dyscyplina i Kary

1. Każdy żołnierz jednostki należącej do Dywizji Księstwa Warszawskiego jest obowiązany do ścisłego przestrzegania zasad niniejszego regulaminu.

2. Za przestrzeganie regulaminu przez poszczególnych żołnierzy są odpowiedzialni dowódcy ich jednostek.

3. Każdy żołnierz za nieprzestrzeganie określonych zasad postępowania z bronią, prochem i ładunkami, zachowania bezpieczeństwa podczas walki, zostanie ukarany zgodnie z zasadami obowiązującymi w jego jednostce.

4. Za zachowanie na polu bitwy stanowiące zagrożenie dla życia lub zdrowia swojego, pozostałych żołnierzy (uczestników bitwy) lub osób postronnych, żołnierz będzie w trybie natychmiastowym usunięty z jednostki Dywizji.

lipiec 2009


Regulamin mundurowy Dywizji Xięstwa Warszawskiego

§ 1
Jednostki Dywizji

1. Każda jednostka Dywizji używa umundurowania i wyposażenia oddziału wojskowego, który jest przez nią odtwarzany.

2. Każda jednostka Dywizji powinna posiadać i używać kompletne umundurowanie.

3. Za kompletności i jakość umundurowania żołnierzy odpowiada dowódca poszczególnej jednostki.

4. Dowódca Dywizji dokonuje okresowych przeglądów umundurowania i wyposażenia posiadanego przez jednostkę Dywizji.

§ 2
Zestawy umundurowania i wyposażenia piechoty

1. Do zestawu wyjściowego - zimowego żołnierza piechoty należy:

a) koszula

b) halsztuk

c) spodnie sukienne granatowe

d) getry zimowe czarne

e) kurtka (z epoletami woltyżerowie i grenadierzy)

f) lejbik,

g) furażerka (stroczona pod ładownicą)

h) płaszcz (z epoletami woltyżerowie i grenadierzy)

i) rogatywka lub bermyca z kokardą, emblematem, podpinką, kordonem, pomponem lub kitą

j) pokrowiec na rogatywkę, bermycę (płócienny czarny, założony na rogatywkę lub bermycę)

k) buty

l) plecak

m) troki do troczenia płaszcza

n) manierka

o) chlebak

p) tasak (woltyżerowie, grenadierzy lub podoficerowie)

q) ładownica (patrontas) z pendentem, z żabką na bagnet (tylko fizylierzy)

r) karabin z flintpasem

s) bagnet.

2. Do zestawu wyjściowego - letniego żołnierza piechoty należy:

a) koszula

b) halsztuk

c) spodnie letnie białe (czechczery)

d) getry letnie białe

e) kurtka (z epoletami woltyżerowie i grenadierzy)

f) furażerka (stroczona pod ładownicą)

g) płaszcz (zwinięty na plecaku)

h) rogatywka lub bermyca z kokardą, emblematem, podpinką, kordonem, pomponem lub kitą

i) buty

j) plecak

k) troki do troczenia płaszcza

l) manierka

m) chlebak

n) tasak (woltyżerowie, grenadierzy lub podoficerowie)

o) ładownica (patrontas) z pendentem, z żabką na bagnet (tylko fizylierzy)

p) karabin z flintpasem

q) bagnet.

3. Do zestawu koszarowego (ćwiczebnego, marszowego, biwakowego) należy:

a) koszula

b) halsztuk

c) spodnie letnie białe (czechczery)

d) getry letnie białe

e) lejbik

f) płaszcz (na sobie lub zwinięty na plecaku)

g) furażerka

h) buty

i) plecak

j) troki do troczenia płaszcza

k) manierka

l) chlebak

m) tasak (woltyżerowie, grenadierzy lub podoficerowie)

n) ładownica (patrontas) z pendentem, z żabką na bagnet (tylko fizylierzy)

o) karabin z flintpasem

p) bagnet.

4. Żołnierze pełniący funkcję orłowych, saperów, doboszy, fajfrów noszą umundurowanie i wyposażenie przewidziane do ich funkcji.

5. Dopuszczalne są odstępstwa w umundurowaniu jeżeli uzasadnione są tradycjami umundurowania jednostki.

§ 3
Zestawy umundurowania i wyposażenia oficerów

1. Do zestawu wielkiego oficera piechoty należy:

a. koszula

b. halsztuk

c. kamizelka

d. frak z wyłogami

e. epolety

f. kapelusz lub bermyca

g. ryngraf

h. spodnie białe do długich butów

i. długie buty

j. pas

k. szpada lub pałasz

l. rękawiczki

m. surdut

2. Do zestawu małego oficera piechoty należy:

a. koszula

b. halsztuk

c. kamizelka

d. frak mały granatowy

e. epolety

f. kapelusz, furażerka lub rogatywka miękka

g. ryngraf

h. spodnie białe lub granatowe długie

i. buty

j. pas

k. szpada

l. surdut

§ 4

Stopnie, funkcje i oznaki honorowe w piechocie

1. Stopniami obowiązującymi w jednostkach Dywizji są stopnie Armii Xięstwa Warszawskiego:

a) Fizylier, Woltyżer, Grenadier, Saper.

b) Kapral

c) Furier

d) Sierżant

e) Feldfebel starszy sierżant

f) Adiutant podoficer

g) Porucznik 2 klasy, podporucznik

h) Porucznik

i) Kapitan

j) Podpułkownik

k) Major

l) Pułkownik

2. Oznaki stopni podoficerów są następujące:

a) kapral – dwa żółte paski na rękawach kurtki, jeden żółty galon na krawędzi denka rogatyfki.

b) furier – jeden złoty pasek na rękawie kurtki.

c) sierżant – jeden złoty pasek na rękawach kurtki, jeden złoty galon na krawędzi denka rogatyfki, kordon żółto-czerwony.

d) feldfebel – dwa złote paski na rękawach kurtki, jeden złoty galon na krawędzi rogatywki, kordon złoto – czerwony.

3. Stopnie są przyznawane przez dowódcę jednostki według zasad przyjętych w danej jednostce.

4. Funkcje w piechocie są następujące: saper, dobosz, fajfer, trębacz. Żołnierze pełniący wymienione funkcje mają prawo noszenia specjalnych oznak swojej specjalności.

5. Żołnierz służący w Dywizji ma prawo do noszenia szewronów za lata służby obowiązujących w Armii Xięstwa Warszawskiego - za każde 5 lat służby przysługuje jeden czerwony szewron. Szewrony przyznaje dowódca jednostki.

6. Dopuszcza się noszenie na umundurowanie odznaczeń państwowych, pamiątkowych i okolicznościowych, jednak tylko na umundurowaniu wyjściowym (wielkim) i w ilości nie więcej niż 3 odznaki na raz.

§ 5
Noszenie zestawów umundurowania i wyposażenia piechoty

1. Określone zestawy mundurowe zawsze nosi się kompletne podczas batalii, służb, parad i pokazów.

2. Zestaw zimowy umundurowania i wyposażenia nosi się w okresie od 01 października do 01 maja, z tym, że w przypadku wysokich temperatur płaszcz nosi się stroczony na plecaku.

3. Zestaw letni umundurowania i wyposażenia nosi się w okresie od 01 maja do 01 października, płaszcz zawsze nosi się stroczony na plecaku, lub założony na sobie w przypadku dużych opadów atmosferycznych.

4. Służbę wartowniczą pełni się w umundurowaniu wyjściowym w godz. 6.00 – 22.00 i umundurowaniu koszarowym w godz. 22.00 – 06.00 z tym, że żołnierz nie zakłada plecaka, który znajduje się w pobliżu jego posterunku.

lipiec 2009